Duizendpootje ikke
Als mens ben ik een doener, een duizendpoot. Want behalve mijn spirituele kant, heb ik ook nog een andere zakelijke en creatieve kant. Niet voor niets noemt men mij een duizendpoot. En dat klopt: ik ben altijd bezig, ik heb altijd overal in huis 'projecten liggen'. En dan bedoel ik niet alleen mijn brei-, naai- of knutselwerken.
Mensen noemen mij vaak 'veel' en 'krachtig'. Klopt ook. Mijn daadkracht, wilskracht en doorzettingsvermogen zijn 'veel' maar het brengt mij ook heel veel. Persoonlijk vind ik dat ook mijn kracht: ik ben niet alleen maar spiritueel, ik ben ook nuchter en geaard.
Helaas voor velen ben ik ook te direct, bloedeerlijk en rechtlijnig in ja of nee (misschien… daar hebben we het nog wel eens over).
Ik ben wie ik ben, daar ben ik trots op. Want laatst las ik deze en ik vind 'm heel toepasselijk:
Hecht geen waarde aan kritiek van mensen die je zelf niet om advies zou vragen.
Zonnige groet Carla
Zakenvrouw
Mijn werkzame leven heb ik vooral op kantoor doorgebracht, al ben ik ooit in een stoffenwinkel begonnen en heb ik ook een uitstapje gemaakt in de wereld van de diamanten.
In 1992 ben ik begonnen met Carla’s Company, een directe verkooporganisatie waarin ik samen met 85 vrouwen en een enkele man in Nederland en 4 mensen op kantoor, de eerste voorgevormde katoenen luier uit Canada, de Indisposables, op de markt brachten. Aangevuld door steeds meer milieu- en huidvriendelijke producten.
Indisposables katoenen luier
Negen Maanden Beurs 1995
De laatste periode van zijn leven het bedrijf van mijn man geleid: de Gildeslijter. Na 25 jaar en na het overlijden van mijn lief ben ik met Carla’s Company gestopt en is de Gildeslijter overgenomen.
Daarna heb ik me vooral met schrijven en schilderen bezig gehouden.
Binnenhuisarchitect
In 1998 heb ik een jeugddroom waargemaakt door een opleiding binnenhuisarchitectuur te gaan doen (Die doen de verbouwing, de styliste komt met kussentjes en kaarsen).
Als kind sprak ik met mijn hartsvriendinnetje af dat we samen maar de kunstacademie zouden gaan en als architect kastelen zouden gaan bouwen. Helaas liep het anders.
Ondertussen tekende ik als puber de meest waanzinnig mooie landhuizen, die ik op papier volledig inrichtte.
De opleiding binnenhuisarchitectuur was vooral gericht op vakkennis. Bijvoorbeeld: hoe een raam in elkaar zit en uit welke onderdelen het bestaat. Bouwtekeningen maken én kunnen lezen. Ik leerde een trap berekenen, maar ook riolering en elektriciteit plannen is mij niet vreemd.
Het leuke was dat een ik steeds complimenten van de docenten kreeg, omdat ik vooral heel praktisch was, verstopt onder die luxe laag. Het is een fascinatie gebleven, tot op de dag van vandaag.
Helaas kwam het echte leven er weer tussendoor en is van een beroep als binnenhuisarchitect tot nu toe nog niets terecht gekomen. Maar zeg nooit nooit 😊.
Kok en bakster
Ik kook en bak ook heel graag. (Dus als je nog een taart nodig hebt waarvoor een moord gedaan wordt, laat het weten.)
Vanaf 2011 tot na corona heb ik als vrijwilligster in De Luwte, een veilige plek voor mensen met dementie, gekookt. Ook ontving ik eens per week een meerdere alleenstaande bij mij thuis om samen mee te eten. En wie weet ga ik dat thuis koken ooit weer eens oppakken, maar dan voor een andere doelgroep?
Klusser
Ik rommel ik graag in de tuin, ben ik een goed en vakkundig klusser met heel veel gereedschap.
Nog niet zo lang geleden ben ik verhuisd en dus ik ben nog steeds druk met klussen in m'n huis en tuin.
Opruimster
Ik vind het heerlijk om op te ruimen, zeker bij een ander. Hoe groter de chaos, hoe heerlijker ik het vind. Vaak denken mensen dat ik dan de hele mikmak uitzoek en dingen weg ga gooien. Nee dus, dat mag je lekker zelf bepalen. Ooit heb ik gedacht om als opruimcoach aan de slag te gaan, maar daar stak de bijstand een stokje voor. (Dan mag je niet als zelfstandige aan de slag proberen te komen! Waanzin, maar de waarheid.)
Kruidenvrouw
Ik weet best wel veel van kruiden, gewoon omdat het mijn interesse heeft. En ooit hoop ik nog eens met mijn kennis van kruiden iets te gaan doen, wellicht toch in boekvorm.
Textiele vormgeefster
Ik ben graag met mooie stoffen in de weer en maak een deel van mijn kleding zelf. Gewoon omdat ik het leuk vind maar zeker ook omdat ik daarmee iets aan heb wat niemand anders heeft.
Als 8 of 9 jarige gingen mijn hartvriendinnetje en ik langs de deuren om te vragen naar oude lappen, die we ook nog kregen! Daar naaide we dan op de oude Pfaff trapnaaimachine prinsessen jurken van. Als jong volwassenen heb ik er nog wel over gedroomd om avondjurken te gaan ontwerpen. Maar ik durfde niet in het diepe te springen.
In de periode van Carla’s Company ben ik bezig geweest met het ontwerpen en maken van dekbedovertrekken die anders open gingen en zo het opmaken veel makkelijk maken. De miljoenen investering die nodig was voor een succesvolle lancering ontbrak. Net als mijn lef. Maar ik heb de mooiste dekbedden in gebruik.
Schilderes
Toch is schilderen, na spiritualiteit en schrijven, mijn grootste hobby. Daarvoor ben ik lid van een schildergroep in mijn dorp. Schilderen en tekenen is niet dagelijks maar absoluut elke week een paar uur. Ik heb les gehad van Wilma Bosscheri, waar ik de penseel met 3 haren leerde inruilen voor de brede grote kwast. En ik heb les gehad van Bob Tomanovic, meester van de compositie. Bij Alice Broers doe ik mee met modeltekenen.
Spirituele wegwijzer, tarotiste, medium en healer
Dat hoef ik hier toch niet meer uit te leggen, toch?
Modelspoor bouwen bij MGV
_JPG.jpg)
Tentoonstelling MGV, met onder andere de 9 modules van Peter en mij, Jaarbeurs Utrecht 2008
Toen mijn lief getroffen werd door meerdere herseninfarcten, was zijn motoriek aangetast. En dat, terwijl hij net begonnen was met het inrichten van zijn 9 modules (90 x 121 cm) die gekoppeld worden. Uiteindelijk ben ik de banen gaan bouwen. Nou ja, de mannen van MGV zorgde voor gladliggende rails, bovenleiding, electronica onder de modules en ik leerde het hoe, wat, wie en waar van modelbouw en ging aan de slag. Geen duitse kant en klare huisjes, maar mallen die ik zelf in elkaar moest zetten, verven en verouderen. Het was een heerlijke tijd, verdwalen in een fantasiewereld die ik creeerde met huisjes, boompjes, beestjes, poppetjes (deels zelf geschilderd) moestuinen vol bloemkolen en andere groentes. En meerdere tentoonstellingen.
En met al die dingen ben ik in de weer, soms ’t ene wat meer. Maar een bijna vast onderdeel van mijn dag is schrijven. Momenteel werk ik aan een roman over 4 generaties vrouwen, ben bezig met een boek over holisme (eerlijk is braaf, het is het samenvoegen en aanvullen van al geschreven spirituele teksten. En ik heb al jaar en dag een boek over een kasteel en zijn bewoners ‘onder handen’. Daarnaast schrijf is soms erotische korte verhalen en wordt heel gelukkig van spreuken en oneliners. Ik heb gelukkig een hechte vriendinnengroep en ga met de ene dansen, met andere wandelen, ’n terrasje, ‘n dag je weg, bellenblazen en om met epoxy aan de slag etc.